تشريح المسائل مرجع ضماير : الّا انّه - دليل تلك الامارة فهو حاكم - دليل تلك الامارة انتهاضها - الادلة الظّنيّة فهو اصل عقلى - التّخيير و هى منحصرة - اصول المتضمّنة على كونه - و الاستصحاب التعبّد به - الاستصحاب كونه مفيدا - الاستصحاب يقتضيها - مناسبة مشاراليه در ( ذلك ) : مخصّص بودن ( حاكميت ) است . ( * ) مراد از أدلّة الشرعية در ( بالنسبة الى الادلة الشرعيّة . . . ) چيست ؟ مراد اصولى است كه مناط و مدرك حجيّت آنها دليل نقلى است مثل : برائت شرعى و استصحاب . ( * ) مقصود از ( و انتهاضها رافعا لاحتمال العقاب . . . . ) چيست ؟ با توجّه به اينكه ضمير در ( انتهاضها ) راجع به ادلّهء ظنيّه است مىتوان گفت : اشاره دارد به وارد بودن ادلّهء ظنّى نسبت به اصالة الاحتياط كه يك اصل عقلى است و موضوعش احتمال عقاب است . ( * ) پس مراد شيخ در ( لجواز الاقتناع . . . الخ ) چه بود ؟ اشاره داشت به ورود ادلّهء ظنّى نسبت به برائت عقلى . ( * ) مراد از عبارت ( و امّا التّخيير فهو اصل عقلى لا غير . . . ) چيست ؟ اين است كه : تخيير عقلى آن تخييرى است كه عقل در دوران امر ميان وجوب و حرمت به آن حاكم است . ( * ) حكم مزبور در تخيير عقلى متوقف بر احراز چه مقدماتى است ؟ عدم امكان جمع ، عدم امكان طرح ، عدم مرجّح . ( * ) چرا دليل غير علمى وارد بر تخيير و رافع موضوع آن است ؟ زيرا دليل غير علمى با يكى از دو طرف تخيير تطابق داشته و مرجّح آن طرف است آن‌چنان‌كه نسبت به ديگر اصول عمليه نيز چنين است .